Nog een weekje vakantie voor de kinderen en dan weer ‘back to school’. Mijn vrouw heeft haar eerste week werken na haar vakantie er alweer op zitten. De vakantie is omgevlogen en ik merk dat ik er een beetje tegenop zie dat alle heisa over een week weer gaat beginnen. Onze kinderen hebben de leeftijd waarop ze zich prima zelf kunnen vermaken. Bovendien hoef ik ook niet meer voortdurend een oogje in het zeil te houden uit ‘angst’ dat er iets fout gaat. Kortom, ik heb eigenlijk een hele relaxte schoolvakantie gehad en betreur het daarom dat daar over een week alweer een einde aan komt.

School is geen straf

Nu gaan onze kinderen beide graag naar school en dus is ‘back to school’ voor hen beslist geen straf. En voor onze oudste wordt het een bijzonder jaar, want ze zit in groep 8 en verlaat aan het einde van het schooljaar dus de basisschool. Onze jongste gaat naar groep 6, dus die heeft nog drie jaar basisschool voor de boeg. Ik herinner me heel wat schoolvakanties dat ik menig uurtje in de tuin doorbracht. Nu is onkruid wieden niet mijn grootste hobby, maar met een lekker podcast op mijn AirPods vind ik het prima te doen. Helaas was het deze schoolvakantie, van de tijd dat we thuis waren, de meeste tijd ofwel te warm ofwel te nat. Dus de tuin ligt er niet bepaald onkruidvrij bij. Onze zwemvijver daarentegen is schoner dan dat ie menig jaar is geweest.

Zelfverrijking

Back to school is voor mij al even geleden. Het laatste dat ik op educatief gebied heb gedaan is de opleiding tot leefstijlcoach. Die heb ik overigens met goed gevolg afgesloten. Maar van verder dan het toepassen van de vergaarde kennis in kleine kring en het af toe schrijven van een blog is het tot nu toe niet gekomen. Dat is ook niet erg, want die opleiding heb ik in de eerste plaats gedaan om mezelf te verrijken. En ik profiteer dagelijks van al die bagage. Ik ben nu vijftig en heb nog een kleine twintig jaar te gaan voor mijn pensioengerechtigde leeftijd. De ‘back to school’ vibe maakt dat ik een beetje onrustig wordt. Ik vraag me af of het niet tijd wordt om een paar uurtjes per week betaald werk te gaan doen of een opleiding op te pakken.

Werkervaring

Ik heb nu ruim tien jaar geen betaald werk gedaan. Als je tenminste een eerdere poging, vijf jaar geleden, om werk en prive te combineren, niet meetelt. Die niet zo succesvolle ervaring maakt dat ik het lastig vind om opnieuw mijn nek uit te steken. Het was een tijdelijke functie van slechts zestien uur per week, waarin een hoge mate van flexibiliteit van me werd gevraagd. Na de eerste vier maanden kreeg ik, zoals reeds aangekondigd bij de start van mijn werkzaamheden, een groot project op mijn bordje. Hierdoor werd ik min of meer gedwongen om in de maanden die volgden alle lopende werkzaamheden op een laag pitje te zetten. Dat was de enige manier om het project tot een goed einde te brengen. Toen ik een paar weken onderweg was met dat project liep ik compleet vast. Ik zag geen uitweg meer en nam ontslag.

Kwaliteit of kwantiteit?

Wat maakt nou dat ik toen vroegtijdig ben afgehaakt? Dat waren, hoe kan het ook anders, meerdere factoren. De combinatie werk en privé viel me een stuk zwaarder dan ik had verwacht. Ook al waren het maar zestien uur. Daarnaast mistte ik duidelijk de flexibiliteit om de werkzaamheden die ik met veel plezier tot dan toe deed op een laag pitje te zetten om het project voorrang te geven. En last but not least, ik vond het ‘gewicht’ dat aan dit project werd gegeven vanuit een moreel oogpunt zwaar overdreven. Onder andere patienttevredenheidsonderzoek moest tijdelijk wijken voor het in kaart brengen van prestatie-indicatoren van medisch specialismen. Hier speelde overduidelijk een centenkwestie en ging het voor mijn gevoel niet of nauwelijks om echte kwaliteit van zorg.

Boek schrijven

De kinderen gaan over een week weer ‘back to school’ en eigenlijk wil ik dat ook wel. Tot nu toe heb ik opleidingen gedaan die allemaal in de sector zorg en welzijn vallen. Nou ja, bijna allemaal. Ik heb ook nog een blauwe maandag ‘Rechten’ gestudeerd. De deeltijdopleiding ‘Rechten’ duurt zeven jaar. Na een paar maanden aan deze studie te hebben geproefd kwam ik tot de conclusie dat het toch niet mijn ding was. Had ik het echter niet geprobeerd, dan had ik dat ook niet geweten.

Misschien is een opleiding in de zakelijke dienstverlening wel iets voor mij. Een opleiding waarin juridische kennis gecombineerd wordt met bijvoorbeeld verkoop-skills. Aan de andere kant zou ik ook wel heel graag mijn geld willen verdienen met schrijven. Dat is namelijk iets dat je van huis uit kunt doen en dat vind ik ook veel waard. Zou het dan toch nog een keer van het schrijven van een boek komen?