Bamboebeertje

Happy Living (#9) – Blessureleed in coronatijd

Een rugblessure bovenop de beperkingen die de coronamaatregelen met zich meebrengen is geen pretje, maar ik blijf positief. Althans, dat probeer ik. Benieuwd naar de knullige manier waarop ik de blessure opliep, lees dan zeker verder.

Aan deze blog begin ik voor het eerst sinds ik aan het bloggen ben geslagen volledig inspiratieloos. Dat betekent dat het een hele korte blog kan worden als de inspiratie zich tijdens het schrijven niet aandient, maar aangezien schrijven voor mij een min of meer vloeiend proces is komen de inspiratie en de woorden meestal vanzelf. Het zonnetje schijnt, een beetje minder fel dan de afgelopen dagen, maar hij schijnt. De kinderen zijn lekker aan het knutselen aan de keukentafel en ik zit, enigszins opgevouwen, op de bank.

Opgevouwen omdat recht zitten te veel pijn in mijn rug doet. Hoe dat komt? Nou, ik heb gisteren de kinderen met een voor mij te klein springtouw voorgedaan hoe je moet touwtjespringen. Ze hadden in het kader van de Koningsspelen van school een aantal challenges te doen gekregen en één ervan was in één minuut zoveel mogelijk sprongen maken met een springtouw. Dus dat heb ik, enthousiast als ik ben, ook als het om challenges gaat, zo goed mogelijk voorgedaan. Tja, dat had ik dus beter niet kunnen doen. Al meteen ‘s middags voelde ik aan mijn rug dat ik dat beter had gelaten en vanochtend was ik zo stijf als een plank en kwam ik met veel pijn en moeite uit bed. Advies van de dokter (lees: mijn lieftallige echtgenote) luidde: “een paar dagen pijnstilling gebruiken maar wel in beweging blijven”. Zij heeft dienst, dus de zorg voor de kids en het huishouden komt, net als doordeweeks op mijn schouders terecht. Dus in beweging blijven zal vandaag wel lukken. En als ik zelf al te lang zou blijven zitten, dan begint mijn smartwatch te alarmeren dat ik weer in beweging moet komen. Zo handig zo’n horloge!

Tot nu toe heb ik nog niet zo heel veel hinder ondervonden van alle coronamaatregelen, maar ik merk dat deze blessure me even echt uit balans brengt. Da’s nou net iets dat ik op dit moment kan missen als kiespijn. Niet zo verwonderlijk natuurlijk, want de coronamaatregelen maken dat je compleet aan huis bent gebonden. Het feit dat mijn rug nu ook nog eens even flink tegenwerkt, maakt dat de beperkingen nog groter worden. Maar goed, het lukt me tegenwoordig redelijk goed om het positieve in elke situatie te zien, dus dat ga ik nu ook maar gewoon proberen. Ik kijk dan bijvoorbeeld door het raam naar buiten en word dan blij dat de tuin er weer zo mooi verzorgd bij ligt. Dat is weliswaar niet geheel mijn eigen verdienste, maar ik word er wel blij van.

Afgelopen week is de tuinman geweest voor de voorjaarsbeurt. Toen ons oog drie jaar geleden op dit prachtige huis met dito tuin viel heb ik gezien de omvang van de tuin en het feit dat ik als thuisblijfpapa mijn handen vol had aan de zorg voor de kids en het huishouden als enige voorwaarde gesteld dat we een hoveniersbedrijf in de arm zouden nemen voor het grote onderhoud. Zo gezegd, zo gedaan. We kozen voor de diensten van Hoveniers & Groencentrum Wenninkhof. Dus afgezien van mijn verwoede pogingen het onkruid de baas te blijven en geloof me, daar heb ik meer dan genoeg werk aan, hoef ik niet zelf te snoeien en te knippen. Vorig jaar heb ik uren werk gehad om hele bossen wilde geranium weg te krijgen in het tuinperceel rondom het kippenhok. Maar de natuur is meedogenloos en het staat er nu weer vol mee. Dus binnenkort, als mijn rug het weer toelaat en het weer gunstig is, ga ik opnieuw een poging wagen om het er allemaal uit te krijgen. Na een nieuwe geslaagde poging ga ik er dan op advies van de tuinman wel een paar kuub boomschors inbrengen, zodat onkruid nagenoeg geen kans meer krijgt. Anders blijf ik bezig. Bij de voorjaarsbeurt wordt ook meestal hier en daar wat onkruid verwijderd, maar deze keer heeft de tuinman daar beduidend meer tijd voor genomen. In principe moet ik het nu zelf makkelijk bij kunnen houden als ik de tijd en de discipline vind om wekelijks even alle perken langs te gaan en het opkomende onkruid meteen los te schoffelen en groot onkruid te verwijderen. Ik heb helemaal geen hekel aan het werken in de tuin. Integendeel! Maar ja, er moet nog zoveel meer. En dan vind ik het werk binnenshuis toch nog altijd belangrijker dan het werk in de tuin. En als ik dan moet kiezen, dan schuift het tuinwerk vaak naar achteren. Met alle gevolgen van dien. Want onkruid wacht niet met groeien totdat ik weer tijd neem om de tuin in te gaan. Dat gaat altijd door. Heel irritant. Maar goed, de tuin ligt er nu voor het overgrote deel, behalve het perceel bij het kippenhok, weer keurig bij en dat geeft me ook wel de moed en het vertrouwen om het nu zelf bij te kunnen houden.

Waar ik ook blij van wordt is het reinigen van onze zonnepanelen. Door aanhoudende droogte verzamelt zich het nodig stof en vogelpoep op de zonnepanelen. Dit komt de opbrengst niet echt ten goede. Dus heb ik nu eindelijk toch maar zo’n telescoopborstelset gekocht waarmee ik ze zelf kan schoonmaken. Ik heb gekozen voor een set van High-clean.com en ben daar erg tevreden over. Bij wijze van proef heb ik op tweede paasdag de zonnepanelen aan één kant van de garage een beurt gegeven. Dat was echt een werkje van niks. En ik werk ook nog eens circulair, want ik was de zonnepanelen met regenwater dat opnieuw wordt opgevangen en hergebruikt kan worden. Ons huis was vroeger namelijk een boerderij en de gierkelder heeft de bestemming regenwaterreservoir gekregen. Dus het besproeien van mijn planten, het incidenteel wassen van de auto en nu dus het reinigen van de zonnepanelen doe ik met regenwater. De stroom die ik nodig heb voor het oppompen van het regenwater uit de kelder wek ik zelf op, dus volledig duurzaam. En van duurzaam word ik gewoon een blij ei.

En jij, waar word jij blij van? Laat het gerust eens weten in een reactie op deze blog of via de socials. Tot de volgende!

Je kunt mijn website ook volgen via:
Facebook
Twitter
Instagram

2 thoughts on “Happy Living (#9) – Blessureleed in coronatijd

  1. Hallo Maarten, allereerst beterschap en een snel herstel toegewenst! Zo maar ineens kun je dus even extra onthand zijn. Positief en zo actief mogelijk blijven is altijd een goede remedie. Nou, waar ik blij van wordt, laat zich raden! Na 2 1/2 week zelf weer uit quarantaine na een middels test bewezen coronabesmetting maakt mij weer gelukkig en blij. Met 7 personen in quarantaine is een dingetje, zeker als iedereen het inmiddels jouw bekende ziektebeloop in meer of mindere mate doorloopt. Het virus hakt er in, zelfs bij sportieve fitte personen waaruit ons gezin volgens mij bestaat. Wij hebben het dan ook nog over het milde beloop zonder complicaties tot nu toe. Blij zijn we dat die niet zijn opgetreden! We snappen inmiddels hier ook allemaal wat dit virus met onze ouderen voor gevolgen kan hebben en veel van hen dit “niet trekken”. Met name voor onze kinderen en de 2 vriendjes die ook bij ons in huis moesten verblijven zijn de afgelopen weken een ware beproeving geweest. We hebben steeds op een zo goed mogelijke en passende manier afwisselende activiteiten in huis en tuin ondernomen om de quarantaine zo positief mogelijk in te vullen. Door wat extra lekkers te eten, veel spelletjes doen, grote legpuzzels maken, deelname aan door buurt en (sport-)vrienden georganiseerde coronaproof afleidende activiteiten, genietend van de vele kaarten, bloemen, attenties hapjes in alle soorten en maten. Ik ben enorm trots hoe de afzondering tot nu toe hoe door alle huisgenoten is opgepakt. Voor hen nog een ruime week quarantaine te gaan en dan hopen we deze hele bijzondere ervaring BLIJ achter ons te laten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.