Daar zit je dan. Een nogal grijze en winderige zaterdagochtend. De kinderen houden zich weer niet aan de afspraak om in het weekend tot 8.00 uur op hun eigen kamer te blijven. Dus mijn eerste papa-actie was om ze nog even terug naar hun eigen kamer te sturen. Ondanks dat we gisteren een gezellige buurtborrel hadden en ik niet voor 1.00 uur in bed lag ben ik toch maar opgestaan. Groot voordeel is dat ik nog steeds in mijn 100 dagen IkPas Challenge zit en geen alcohol heb gedronken. Anders was het opstaan vermoedelijk iets moeizamer gegaan. Wat ook erg helpt is dat mijn vrouw vroeg toen we naar bed gingen “ga je morgenochtend weer bloggen?”…”dan kan ik wat langer blijven liggen”. Dus zo gezegd zo gedaan. Aangekleed, plens water door het gezicht, kam door de haren en hup naar beneden. Eerst de vensters maar eens open doen om het daglicht weer binnen te laten en de dikke zaterdagkrant uit de brievenbus halen. Koffiezetapparaat aanzetten voor mijn primaire levensbehoefte. Vervolgens weer terug naar boven om onze dochter te verblijden met de opmerking dat ze zich mag gaan aankleden. Haar haren opgestoken. Dochter naar beneden gestuurd, waar zij net als andere dagen het ontbijt voor haarzelf en haar broertje verzorgt. Dat wil zeggen, de reeds gesmeerde boterhammen op bordjes leggen en voor beide een beker melk (met een beetje chocolademelk omdat het vakantie is) inschenken. Zoonlief vertellen dat hij zich mag aankleden maar dat hij heel zachtjes moet doen omdat mama nog in bed ligt. Eenmaal met z’n drieën beneden, kids aan het ontbijt en ik met een kop koffie en een grote mok thee met m’n neus in de krant. Even koppen snellen. Eén bepaald artikel trekt in het bijzonder mijn aandacht. De kop luidt: ‘Plasterk: ‘Voor elke Tesla lijden bejaarden kou’’. De strekking van het artikel is dat het Nederlandse elektriciteitsnet flink verzwaard moet worden om de komende tien jaar 1,7 miljoen laadpalen te plaatsen en 1,5 miljoen huizen van het gas af te halen en dat de verwachting is dat de energierekening daardoor met enkele tientjes per jaar zal stijgen. Het vingertje wijst naar de Tesla-rijder omdat zijn auto meer energie slurpt dan tien huishoudens. Oud-minister Ronald Plasterk maakt Tesla-rijders op twitter zelfs uit voor asocialen omdat volgens hem voor elke Tesla honderden bejaarden met fleecedekens kou lijden. Als Tesla-rijder voel ik me door de kwalificatie van Plasterk toch wel enigszins geschoffeerd. Als er geen Tesla-rijders zouden zijn dan was de stand van de techniek omtrent de elektrificatie van auto’s nog lang niet zo ver geweest als dat ze nu is. Tesla heeft een enorme voorsprong opgebouwd, zeker ook waar het gaat om het steeds efficiënter maken van de aandrijflijn van haar wagenpark. Tesla’s ontwikkeling zet zich door. Er valt immers nog genoeg te verbeteren. 

Dat ons elektriciteitsnet verzwaard moet worden omdat we afscheid gaan nemen van fossiele brandstoffen staat als een paal boven water. Dat het verzwaren veel geld gaat kosten ook. Maar wie zegt dat het verzwaren van het elektriciteitsnet moet worden gefinancierd met een flinke verhoging van de energierekening? Er zijn allerlei scenario’s denkbaar om de benodigde financiële middelen voor een dergelijke investering bij elkaar te krijgen. Persoonlijk zou ik er geen moeite mee hebben om als particuliere ‘grootverbruiker’ van stroom vanwege onze Tesla een extra bijdrage te leveren voor de verzwaring van het elektriciteitsnet. Daar wil ik echter wel een kanttekening bij maken. De stroom die wij gebruiken voor ons huishouden en onze elektrische auto wekken wij zelf op met onze zonnepanelen. Door een stukje slimme techniek waar ik onlangs een blog aan heb gewijd, hoefden wij onze huisaansluiting niet te laten verzwaren. Wij maken bovendien geen gebruik van openbare laadpalen en heel weinig van Tesla Superchargers. Kortom, als je wilt dat wij meebetalen aan het verzwaren van het elektriciteitsnet, dan vind ik dat er wel gekeken moet worden in hoeverre onze individuele electriciteitsvraag de druk op het electriciteitsnet verhoogd. Ik ben absoluut een voorstander van een grote mate van solidariteit, maar ook van het principe van de gebruiker/vervuiler betaalt. 

Onze volgende stap richting het onafhankelijk worden van het elektriciteitsnet is het aanschaffen van een thuisaccu. Dat is economisch gezien op dit moment nog weinig interessant omdat we in Nederland een hele mooie salderingsregeling hebben. Deze regeling gaat echter vanaf 2023 afgebouwd worden. Tegen die tijd zijn er heel wat accu’s van elektrische auto’s die afgeschreven zijn maar nog wel prima ingezet kunnen worden voor thuisaccu’s. 

Om mijn ongenoegen te ventileren heb ik op Twitter gereageerd op de tweet van de heer Plasterk. Ik heb er de nodige woorden aan gewijd in deze blog en nu laat ik het los. Het is nog geen 11.00 uur en de rest van de zaterdag ligt nog voor me. Van het weer gaan we vandaag vermoedelijk niet heel erg vrolijk worden, dus moet ik iets anders gaan verzinnen dat bijdraagt aan een blij gemoed. Doordat de kinderen vakantie hebben kan de weekendroutine wel iets versoepeld worden. De was blijft nog wel een dagje liggen. Boodschappen moeten er wel gedaan worden, maar dat levert ook lekkere broodjes op voor de lunch. En vanmiddag. Toch maar even lekker uitwaaien in het bos ofzo….als het niet met bakken uit de hemel valt. En anders maar een binnenactiviteit. Wij vieren geen carnaval/vastelaovend maar bouwen ons eigen feestje. Voor wie het wel viert…Alaaf en Vastelaovend Same!