Bamboebeertje
Deze afbeelding illustreert de versoepelingen waar ik in deze blog over spreek

Versoepelingen

De langverwachte versoepelingen zijn een feit. Stap 4 van het openingsplan, waar heel veel mensen reikhalzend naar uit hebben gekeken, is vanaf vandaag, we schrijven 26 juni 2021, ingegaan. Wat ik persoonlijk nogal opmerkelijk vind is dat deze versoepelingen grotendeels te danken zouden zijn aan de vaccinatiegraad. Bijzonder als je bedenkt dat we in de zomer van 2020 ook een enorme teruggang in het aantal coronabesmettingen hadden. En toen was er in geen velden of wegen nog een vaccin te bekennen.

Eindelijk zomer

Hoe dan ook, ik ben blij dat de zomer is aangebroken en dat we daar weer met z’n allen van kunnen genieten. Aan zee, in parken, op terrassen en in de vrije natuur. Maar ook in theaters, bioscopen, musea, cafés en restaurants. En wat dacht je van festivals. Zelfs het zang-, schreeuw- en blaasinstrumentenadvies is vervallen. Op zich zijn die versoepelingen helemaal niet zo verwonderlijk. Immers, vorig jaar zomer ging de voet ook behoorlijk van de rem. Maar vorig jaar werd diezelfde rem in het najaar ook weer deste steviger aangetrokken.

Naïef optimisme versus positief realisme

Dat is een heel ander gevoel dan dat ik nu bij de versoepelingen krijg. Ik heb veel meer het gevoel dat we dat rempedaal zo snel mogelijk uit het voertuig proberen te slopen. En dat baart me eigenlijk best wel een beetje zorgen. Vertrouwen we op die manier niet te veel op de beschermende werking van vaccinatie? Wat staat ons dit najaar nog te wachten? Moeten we niet, al was het maar een heel klein beetje, rekening houden met een vierde golf? Ik wil de pret niet bederven, maar naïef optimisme, daar kopen we toch niks voor? Doe mij dan maar positief realisme.

Deltavariant

De deltavariant van COVID-19 is in sommige landen aan een flinke opmars bezig. Deze Indiase variant, zoals die voorheen ook wel genoemd werd, manifesteert zich in steeds meer landen. Als we zo meteen de halve wereld over vliegen dan is het niet zo lastig te bedenken dat reizigers die al dan niet gevaccineerd zijn het virus mogelijk mee naar huis nemen en zo verder kunnen verspreiden. Het is niet voor niets dat het RIVM adviseert om je ook op je vakantieadres aan de basismaatregelen te houden. 

Basismaatregelen

Het zal mij benieuwen hoe lang we de anderhalve meter maatregel, het handen wassen en het thuis blijven bij klachten en je laten testen nog gaan volhouden nu nieuwe versoepelingen van kracht zijn. Ik zal me daar aan blijven houden. Ik voel dat als mijn plicht, want ik ben (nog) niet gevaccineerd. En niet gevaccineerd betekent voor mij heel simpel dat ik dus een extra verantwoordelijkheid draag. Ik vaar er niet blind op dat de mensen in mijn naaste omgeving of mensen waar ik mee in contact kom gevaccineerd zijn. Bovendien wil ik niemand besmetten en zelf ook niet besmet raken laat staan ziek worden.

Komen we ooit van die virussen af?

Het houden aan de maatregelen gaat me hopelijk ook helpen om straks in het najaar geen griep te krijgen. Want na anderhalf jaar schijnbare afwezigheid krijgt een griepvirus of een ander coronavirus, als de huidige varianten door vaccinatie ver zijn teruggedrongen, misschien wel weer vrij spel. En hoe manifesteren die virussen zich dan? Ik ben geen viroloog, dus ik heb geen enkel idee. Maar ik denk dat het heel goed denkbaar is dat we niet meer van dit soort virussen afkomen. En wat doen we dan in het najaar als de aantallen weer toenemen? Gaat de overheid dan opnieuw beperkende maatregelen opleggen? 

Wat is de lange termijn oplossing?

Met andere woorden, wat is de lange termijn visie van de overheid? Want vaccinatie is prachtig en ongelooflijk waardevol, maar het is een korte termijn oplossing als je het mij vraagt. Voordat corona zijn intrede deed hadden we elk jaar een zogenaamde oversterfte die te wijten was aan het op dat moment heersende griepvirus. Het is niet moeilijk om voor te stellen dat die oversterfte ondanks griep- en coronavaccinatie zich toch weer opnieuw zal aandienen. Hoe gaan we daar mee om? 

Hoe gaan we bijvoorbeeld om met de piekbelasting van IC’s? Gedurende de coronacrisis liepen we in dat opzicht keihard tegen de grenzen van wat haalbaar en mogelijk was op. Maar helemaal nieuw was het natuurlijk niet. Want de griep laat in principe elk jaar in meer of mindere mate een piekbelasting zien. Hoe vangen we dat op? Creëren we een soort van flexibele schil van opschaalbare zorgcapaciteit? In zowel materieel als in personeel opzicht.

Nationale Zorgreserve

Zo zou er een groep mensen opgeleid kunnen worden om ‘corona’-zorg te verlenen. Een groep die een periodieke opfriscursus krijgt en opgeroepen kan worden als het nodig is. Het medische equivalent van militaire reservisten. Onlangs ben ik er achter gekomen dat die groep mensen dus gewoon bestaat. Het heet de Nationale Zorgreserve. Bedoeld voor niet-praktiserende zorgprofessionals die willen helpen in tijden van crisis. Aangezien ik zelf een verpleegkundige achtergrond heb, heb ik me hiervoor aangemeld. Het is nu wachten op de volgende crisis! 😉

Nog niet uitgelezen? Dan kan ik je van harte mijn blog over Vaccineren aanbevelen.

Abonneer je op mijn blogs:
Follow by Email
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.