Bamboebeertje
De afbeelding illustreert met diverse potjes nagellak de titel van deze blog

Nagellak

Mag een supermarkt nagellak bij een mannelijke kassamedewerker verbieden? Kassamedewerker Lars ten Caat (18) mag niet met gelakte nagels achter de kassa bij de Jumbo in Glanerbrug. Dit heeft Lars doen besluiten om ontslag te nemen. Het officiële commentaar van het Jumbo filiaal in kwestie luidt “Glanerbrug is nog niet zo ver”. En als je het mij vraagt zal het ook nog wel even duren voordat Glanerbrug zover is als je als Jumbo filiaal meent dat je dit soort onschuldig uiterlijk vertoon moet gaan verbieden. Zucht!

Glanerbrug ouderwets?

In de media wordt Glanerbrug afgeschilderd als een ouderwets dorp. Glanerbrug, met ruim zeventienduizend inwoners, ligt in de gemeente Enschede. Glanerbrug is wat we noemen een Twents dorp. Een dorp van enige omvang, want anders was er geen Jumbo supermarkt geweest. Toen ik het bericht over Lars deze week voor het eerst op mijn Twitter feed voorbij zag komen was ik boos en verdrietig tegelijk. Anno 2021 vind ik het onuitstaanbaar dat dit nog gebeurt. Waar maken mensen zich druk over. Als die jongen graag nagellak draagt, wat is daar dan mis mee? Laat hem lekker doen waar hij zich goed bij voelt. Het belet hem toch niet om zijn functie als kassamedewerker naar behoren uit te oefenen?

Hallo Jumbo

Ik vraag me af of de bedrijfsleider daadwerkelijk ‘klachten’ heeft gehad die te maken hebben met de gelakte nagels van Lars. Of heeft hij hier zelf gewoon veel moeite mee? En als hij ‘klachten’ heeft ontvangen is het dan niet juist de verantwoordelijkheid van de bedrijfsleider om zijn personeel te beschermen en het voor ze op te nemen? De oplossing van deze onfortuinlijke situatie ligt ‘m natuurlijk vanzelfsprekend niet in het verbieden van het dragen van nagellak. De oplossing ligt ‘m in het uitleggen aan klanten met ‘klachten’ dat iedereen mag zijn wie die is. Die lijn volgt ook Jumbo Nederland. Het filiaal in Glanerbrug is echter een franchisenemer van Jumbo Nederland. Dat betekent dat ze hun eigen personeelsbeleid mogen voeren. Desondanks zou ik de betreffende bedrijfsleider uitnodigen voor een indringend gesprek op het hoofdkantoor.

Welke eisen kun je stellen aan een kassamedewerker?

Nagellak, geverfd haar, een hoofddoekje, piercings of tattoos…als dat past bij hoe je je voelt of hoe je jezelf wilt uiten, prima toch! Een kassamedewerker moet op correcte wijze jouw boodschappen afrekenen. Als het kan met een glimlach, maar dat is feitelijk optioneel. Hoe de kassamedewerker er uitziet kan toch niemand geen ene malle moer schelen. Het enige dat je wellicht van een kassamedewerker kunt verlangen is dat hij of zij er verzorgd uitziet. Ze zijn immers het visitekaartje van de winkel. Verder moeten ze vaardig zijn in het afrekenen van je boodschappen en sociaal geen ongelooflijke hork die klanten afsnauwt. 

Een gemiste kans?

Ik vind het jammer dat Lars eieren voor zijn geld heeft gekozen en ontslag heeft genomen bij de Jumbo in Glanerbrug. Ik begrijp het volkomen, want als je het gevoel hebt dat je persoonlijke vrijheid wordt ingeperkt, dan lijkt het me ook wel lastig om je poot stijf te houden. Maar als je het mij vraagt had Lars dat prima kunnen doen, want het dragen van nagellak lijkt me geen grond voor ontslag. Als de bedrijfsleider hem toch ontslag in het vooruitzicht had gesteld, had hij dat prima kunnen aanvechten. Voor mij als buitenstaander lijkt het er toch op dat Lars zich heeft laten wegjagen. Als Glanerbrug werkelijk nog niet zover is, dan had Lars als vertegenwoordiger van de LHBTIQ+ gemeenschap Glanerbrug wellicht een stapje verder kunnen helpen. Een beetje een gemiste kans als je het mij vraagt.

Rol van de media in dit verhaal

De media gaat volkomen aan de haal met deze gebeurtenis en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het daardoor ook wel enigszins opgeblazen wordt. De collectieve verontwaardiging wordt in ieder geval flink aangewakkerd. Maar wat schiet Lars ten Caat van achttien uit Glanerbrug hier nu mee op? Gisteren hoorde ik een kort gesprek tussen Lars en Eddy Keur in het NPO radio 2 programma ‘De Wild in de middag’. Lars gaf aan moe te zijn van alle media-aandacht. Dat snap ik. Maar hij had er natuurlijk ook voor kunnen kiezen om niet de media te benaderen met zijn verhaal. Want de vraag die in mijn hoofd blijft hangen is wat dit nu oplevert? Wie wordt hier nu beter van? Lars zelf? Ik betwijfel het. De gemeenschap van Glanerbrug? Lijkt me sterk. De LHBTIQ+ gemeenschap? Hoe dan? De grootste winst gaat naar de media. Zij hebben in deze zogenaamde komkommertijd namelijk een verhaal waar het publiek van smult. Immers, hoe je het ook wendt of keert, dit verhaal lokt bij de meeste mensen wel een reactie uit. En de vraag is hoe lang de media dit verhaal gaat uitmelken? 

Bezorgde vader

Als vader van twee jongen kinderen, van respectievelijk zesenhalf en bijna acht, wil ik dat mijn kinderen opgroeien in een maatschappij waarin ze ten alle tijden zichzelf kunnen zijn. Onze dochter van bijna acht krijgt deze zomervakantie waarschijnlijk haar eerste oorbelletjes. Onze zoon reageerde daar spontaan op dat hij dat ook wel wil. En op mijn vraag of hij dan één oor of beide wil was zijn antwoord heel resoluut. Beide oren. En wat doe je dan als ouder? Ik betrapte mezelf op een reactie met gemengde gevoelens. Aan de ene kant vind ik het prachtig dat mijn zoon vind dat oorbellen passen bij wie hij is. Aan de andere kant vind ik hem ook nog wel erg jong om die keuze zelf te maken. Ergens ben ik toch bang dat hij ermee gepest gaat worden. Maar waarschijnlijk zie ik spoken en loopt dat wel los.

En als mijn eigen zoon nou zijn nagels wil lakken?

Wat het gaat worden? We gaan er nog een nachtje over slapen, maar als hij echt oorbellen wil, krijgt hij van mij oorbellen. Misschien doe ik het zelf ook wel. En als hij op een bepaald moment besluit om zijn haren te willen verven en/of nagellak wil gebruiken. Lekker doen. Mijn nagels heb ik nooit gelakt en die behoefte heb ik ook niet, alhoewel een lekkere manicure en pedicure natuurlijk best heel prettig is. Mijn haren heb ik vroeger overigens wel van tijd tot tijd geverfd.  Iedereen mag wat mij betreft zijn wie die is. In perfecte onvolmaaktheid.

Nog niet uitgelezen? Wellicht vind je mijn vorige blog over ontspannen ook wel het lezen waard.

Abonneer je op mijn blogs:
Follow by Email
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.