Bamboebeertje
Deze afbeelding illustreert de titel van mijn blog die over lichtpuntjes gaat

Lichtpuntjes

Dit weekend is het de eerste advent en ga ik op zoek naar lichtpuntjes. Ik ben katholiek opgevoed en de adventstijd voelde in mijn jonge jaren altijd als een soort van hele korte, collectieve zwangerschap. Christenen zijn in de adventstijd, die dit jaar begint op zondag 28 november en eindigt op eerste kerstdag, namelijk gezamenlijk in blijde verwachting van de geboorte van Jezus Christus. Inmiddels ben ik al heel wat jaren geen ingezetene meer van de katholieke kerk en typeer ik mezelf meer als agnost. Desondanks koester ik nog altijd warme gevoelens voor de adventstijd. Kerst wordt ook wel het feest van het licht genoemd. En licht is iets dat we in deze moeilijke tijd wel kunnen gebruiken.

Licht maakt dat wat zwaar voelt draagbaar. We hebben sinds maart 2020 te maken met de gevolgen van de coronapandemie en het wordt er niet gemakkelijker op. Wie had in die eerste maanden in 2020 kunnen bedenken dat het virus eind 2021 nog steeds het gesprek van de dag zou zijn. Bijna een jaar geleden zijn we begonnen met vaccineren. Vaccinatie beloofde de uitweg uit deze ellende te zijn. Althans, dat is wat ons werd voorgespiegeld. Inmiddels lijkt het er echter op dat deze strategie alleen nog maar zijn belofte kan waarmaken als iedereen gevaccineerd is. Maar is dat reëel? 

Oude mensen hebben moeite met verandering

Een van de allergrootste zwakke plekken in ons afweermechanisme tegen het coronavirus is ons gedrag. Iets dat na bijna twee jaar zo zoetjes aan ook bij ons landsbestuur begint door te dringen. Nu dat besef er eindelijk is kan er ook wat aan gedaan worden zou je denken. Dat zou je denken ja. Ware het niet dat het veranderen van gedrag een hele moeilijk opgave is. Mensen zijn enorme gewoontedieren. Als we eenmaal ‘fout’ gedrag hebben aangeleerd, dan is het vaak een gigantische uitdaging om dat weer af te leren. We willen vaak simpelweg niet veranderen. We willen blijven leven zoals we al sinds jaar en dag leven. En naarmate we ouder worden hebben we doorgaans steeds minder trek in verandering. Uitzonderingen daargelaten uiteraard. 

The blame game

Maar zijn er dan helemaal geen lichtpuntjes te ontdekken in deze moeilijke tijd? Ik denk van wel. Maar daarvoor moet het allemaal misschien nog wel wat erger worden. Want kennelijk houden we onszelf nog steeds geen spiegel voor. Een spiegel waarin je kunt zien welke impact jouw eigen gedrag heeft. Ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik individuen of bepaalde groepen mensen de schuld geef van de situatie waar we ons nu in bevinden. Lekker makkelijk, gewoon iemand anders de schuld geven. Geef de schuld maar aan het zwalkende kabinetsbeleid. Aan Rutte en De Jonge. De antivaxxers of de viruswappies. Maar lost de schuld bij een ander leggen iets op? Pleit het mijzelf vrij? Welke rol speel ikzelf eigenlijk in het grotere geheel? Wat kan ik doen om het virus te bedwingen?

Uitgangspunt

Het uitgangspunt bij de bestrijding van het coronavirus is dat het een probleem is dat we kunnen oplossen. Maar is dat wel zo? Staat dat uitgangspunt niet heel erg in de weg van de realiteit? Wat nou als we dit probleem niet kunnen oplossen? Blijven we dan ‘brandjes’ blussen of nemen we ons verlies en passen we ons uitgangspunt aan. Want als het uitgangspunt is dat dit virus niet meer weggaat, gaan we dan niet hele andere keuzes maken? Gaan we dan onze samenleving niet opnieuw inrichten op een zodanige wijze dat we ook daadwerkelijk met het virus kunnen leven? Verliezen we geen kostbare tijd door vast te blijven houden aan de gedachte dat het ooit voorbij zal gaan?

Realiseert de mens zich nog wel voldoende dat ze sterfelijk is? Dat niet alles in het leven maakbaar is? Het coronavirus confronteert ons met een macht die sterker lijkt dan de mens zelf. Blijven we ons tegen elke prijs verweren tegen deze macht of accepteren we dat we te maken hebben met iets dat sterker is dan ons. Ik zeg niet dat we ons moeten overgeven aan het virus. Dat is echt het andere uiterste. Maar het besef dat we als mensheid niet opgewassen zijn tegen een macht die sterker is dan ons zet wellicht de deur open voor echte verbeteringen. 

Nobody is perfect

Maar waar zijn dan de lichtpuntjes die we in deze tijd zo hard nodig hebben? Die lichtpuntjes zitten hem volgens mij in het feit dat we sociale wezens zijn en dat we niet zonder elkaar kunnen. We moeten het met en voor elkaar doen. Ieder individu draagt zijn steentje bij, maar samen kunnen we pas echt het verschil maken. Dus hou nou eens op met het halen van je eigen gelijk en het wegzetten van een medemens met een andere mening. Het is maar een mening. Een mens is toch veel meer dan een samenraapsel van een stel meningen en overtuigingen. Ben je zelf perfect? Heb jij de wijsheid in pacht? Ik niet. Niemand is perfect. En zelfs de briljantste wetenschapper heeft de wijsheid niet in pacht. Dat zal een goede wetenschapper ook nooit pretenderen. Een briljante wetenschapper zal constant moeite blijven doen om zijn ‘eigen waarheden’ te achterhalen.

Persoonlijke lichtpuntjes

Een van mijn persoonlijke lichtpuntjes voor de komende adventsperiode is dat aankomende week de mantelzorgwoning van mijn ouders bij ons op het erf geplaatst wordt. Onze levens blijven nauw verbonden, maar iets minder dan nu. We gaan weer van één huishouden naar twee huishoudens. Dichtbij elkaar, maar met meer afstand. 

Een ander lichtpuntje is het herstel van mijn moeder van haar twee gebroken armen. Ze heeft keihard aan haar herstel gewerkt en dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Ze is qua functionaliteit nog lang niet op het oude niveau, maar ze knokt er elke dag voor om dat niveau weer te behalen. Dat verdient groot respect.

In het licht van het herstel van mijn moeder zie ik ook een lichtpuntje in het herstel van de peesontsteking die ik op dezelfde dag opliep toen mijn moeder haar armen brak. Ik ben in principe nagenoeg klachtenvrij, maar ik moet mezelf wel in acht nemen om te voorkomen dat ik het opnieuw overbelast. Maar het gaat gelukkig de goede kant op.

Nazorg

En met mijn persoonlijke lichtpuntjes kom ik aan het einde van deze blog. Hopelijk heb je na het lezen ervan geen nazorg nodig. Mocht dat wel zo zijn, dan meld je je maar. 

Nog niet uitgelezen? Vorige week heb ik een interessante blog geschreven over het feit dat we ons huis nu verwarmen met een warmtepomp. 

Abonneer je op mijn blogs:
Follow by Email
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram

1 thought on “Lichtpuntjes

  1. Ondanks alle tegenslagen, die jullie hebben gehad afgelopen jaar ,is er ook (volgens mij tenminste )iets moois ontstaan ,door samen met je ouders en zij met de kleinkinderen nog een heleboel tijd kunnen samen zijn .

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.