Bamboebeertje
Deze foto symboliseert voor mij de mantelzorg waar we vroeg of laat mee te maken krijgen

Mantelzorg

Vroeg of laat krijgen veel mensen er mee te maken. Met de mantelzorg voor hun ouders. Wij verkeren in de gelukkige omstandigheid dat we in hetzelfde dorp wonen. Het gaat een stap verder als je op hetzelfde erf woont of als er sprake is van inwoning. Hoe ver zou jij gaan als je de keuze had?

Toen wij vier jaar geleden van Eijsden naar Winterswijk zijn  verhuisd waren mijn ouders nog vitaal en hadden ze geen behoefte aan mantelzorg. De belangrijkste reden om te verhuizen was om onze kinderen in de directe nabijheid van mijn ouders op te laten groeien. Desondanks speelde de mogelijkheid om op termijn mantelzorg te kunnen geven op de achtergrond natuurlijk wel een rol. Immers, als je ouders vroeg of laat behoefte aan hulp krijgen, dan is het wel praktisch als je in de buurt woont. 

Autonomie en onafhankelijkheid

Ik beschouw mijn ouders als behoorlijk vitaal, al beginnen de jaren inmiddels wel een klein beetje te tellen. Mijn moeder is onlangs vijfenzeventig geworden en mijn vader vandaag drieënzeventig. Ze hebben beide hun mankementjes, maar kunnen desondanks nog prima voor zichzelf zorgen. Echter, hun autonomie en onafhankelijkheid kan zomaar ineens aan het wankelen worden gebracht. Iets wat we met elkaar tijdens de nog immer voortdurende COVID-pandemie aan den lijve hebben ervaren.

Mijn ouders vallen gezien hun leeftijd wat COVID-19 betreft in een kwetsbare groep. Bovendien heeft mijn moeder COPD wat haar extra kwetsbaar maakt. Zelf boodschappen doen werd door mij, tijdens de eerste golf, als een riskante onderneming ervaren. In goed overleg heb ik toen gedurende enkele maanden het doen van de boodschappen van ze overgenomen. Inmiddels doet mijn moeder al weer geruime tijd zelf haar boodschappen. De invoering van de mondkapjesplicht heeft hier denk ik positief aan bijgedragen. Bovendien kiest ze de momenten waarop ze boodschappen gaat doen zorgvuldig waardoor ze drukte vermijdt.

Toekomstbestendig wonen

Mijn ouders wonen nog altijd in het huis waar ik ben opgegroeid. Daar wonen ze nu al ruim 45 jaar. Het is een hele fijne woning. Een twee-onder-één-kap in Engelse cottage-stijl met rieten dak. In 2008 hebben ze samen met hun buren een aanbouw gerealiseerd. Hierdoor beschikken ze nu over een fijne lichte woonkeuken. Bij het realiseren van de aanbouw hebben ze rekening gehouden met de toekomst. Met andere woorden, als de nood aan de man zou komen, zouden ze met geringe aanpassingen de aanbouw kunnen transformeren tot slaapkamer. De bijkeuken die destijds door de realisatie van de aanbouw ook  groter is geworden zou gedeeltelijk tot badkamer omgetoverd kunnen worden. Mijn ouders zijn in die zin al enigszins voorbereid op een toekomst waarin de behoefte aan gelijkvloers wonen ingevuld kan worden.

Zelf hebben wij ook niet stil gezeten. Vlak voordat ons land in de greep kwam van het coronavirus heb ik het college van burgemeester en wethouders van onze gemeente aangeschreven. Mijn vrouw en ik wilden onderzoeken of het eventueel mogelijk zou zijn om een tweede woning op ons perceel te bouwen. Een kleine woning, die in de toekomst verschillende functies zou kunnen vervullen. Bijvoorbeeld als senioren-/mantelzorgwoning voor mijn ouders en/of als vakantiewoning. Eind vorig jaar is de nieuwe omgevingsvisie buitengebied vastgesteld en mede daardoor ingegeven wilden we bekijken wat er op ons erf mogelijk is.

Blijven of verkopen

Daarnaast staat ons huis ook op de website van Huispedia. Niet zozeer om te verkopen, maar in de eerste plaats om de marktontwikkeling een beetje bij te houden. En stel je voor dat er op een dag iemand voorbij komt die een dusdanig bod op je huis doet dat je serieus aan het nadenken wordt gezet om het te verkopen. En dat is nou precies wat ons is overkomen. Een geïnteresseerde partij meldde zich onlangs en zij kwamen na een bezichtiging en nog een tweede bezoek met een aankoopmakelaar met een bod. Een heel fatsoenlijk bod. We hebben de geïnteresseerde partij van meet af aan laten weten dat wij niet echt de intentie hadden om te verkopen, maar dat een fatsoenlijk bod ons misschien wel op anderen gedachten zou kunnen brengen. 

Op voorhand hadden we bedacht voor welke prijs we ons huis vermoedelijk zouden verkopen. Toen die prijs ook daadwerkelijk werd geboden ervaarden mijn vrouw en ik allebei dat we helemaal niet weg wilden. Dat was wellicht anders geweest als we zelf al concreet iets op het oog hadden gehad. De wens om zelfs iets te bouwen zou met de verkoop van ons huis in vervulling kunnen gaan, maar die wens was kennelijk niet meer zo sterk dat we ons daarvoor in een onzekere periode van tijdelijke huisvesting wilden storten. Bovendien wonen we op één van de prachtigste plekjes van Winterswijk aan de rand van een beschermd natuurgebied. Zo’n prachtige plek krijgen we nooit meer. Kortom, wij telden onze zegeningen en lieten het bod aan onze neus voorbijgaan.

Flinke pil om te slikken

Een paar minuten nadat ik het bod op ons huis had afgewezen kreeg ik bericht van de gemeente dat ons verzoek voor het bouwen van een tweede woning op ons perceel was afgewezen. Aan een tijdelijke woning om mantelzorg aan mijn ouders te kunnen geven verleent de gemeente overigens wel haar medewerking. Nu weet ik dat mijn vader onze liefde voor deze prachtige plek deelt en bij wijze van spreken zijn intrek nog in het kippenhok zou nemen als het erop aan komt. Mijn moeder hecht veel meer aan het wonen in de dorpskern waar ze alle voorzieningen binnen handbereik heeft. Wonen in het buitengebied zou voor haar gepaard met toenemende afhankelijkheid en verlies van autonomie en dat is een flinke pil om te slikken.

Wat de toekomst qua mantelzorg vroeg of laat ook brengt, wij blijven voorlopig lekker wonen op deze prachtige plek in het buitengebied van ons Nationaal Landschap Winterswijk.

Nog niet uitgelezen? Check dan gerust één van mijn andere blogs. Bijvoorbeeld die van vorige week over de huidige Lockdown.

Abonneer je op mijn blogs:
Follow by Email
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.