Deze week bleek mijn vrouw toch niet echt vegan te zijn. Dat was een grote teleurstelling. Maar door een goed gesprek zijn we wel een stap verder gekomen.

Teleurstelling

De eerste maand van het jaar is nog niet eens voorbij en ik kreeg al een flinke teleurstelling voor de kiezen. Dit is een heel persoonlijk verhaal en ik heb getwijfeld of ik het wel zou delen. De eerste dagen na het voorval had ik een grote behoefte om er over te schrijven. Om het op die manier te verwerken. Maar nadat ik een goed gesprek over het voorval heb gehad werd die behoefte beduidend minder. Toch wil ik jullie deelgenoot maken van de teleurstelling waar ik een week geleden mee te maken kreeg. 

Achtergrond

Ter inleiding zal ik eerst even de achtergrond van het voorval schetsen. In de zomer van 2021 heb ik een blog over ‘Veganisme’ geschreven. Hierin schreef ik hoe ik vanuit een overwegend vegetarisch voedingspatroon stapje voor stapje naar het veganisme ben toegegroeid. Mijn vrouw is mij enige tijd later gevolgd en inmiddels zijn de kinderen ook veganistisch. Onze oudste van acht heeft daar het meeste moeite mee. Althans, dat dacht ik. Om haar enigszins tegemoet te komen hebben we met de kinderen afgesproken dat ze alleen thuis vegan hoeven te zijn. En als het aan mij ligt het liefst ook bij opa en oma, aangezien we op hetzelfde erf wonen en ze daar vanzelfsprekend regelmatig over de vloer komen.

Voorval

Een week geleden ging mijn vrouw met onze jongste van bijna zeven even buurten bij opa en oma. Toen ze terug waren informeerde ik bij onze zoon hoe het bij opa en oma was en of hij nog iets lekkers had gehad. Ik had mijn moeder eerder die week namelijk ter inspiratie een lijst geappt met plantaardige alternatieven voor koek, snoep en chips. Ik was wel benieuwd of ze daar iets mee had gedaan.

Onze zoon onthulde dat hij niet één, maar twee koekjes had gegeten. Volgens mijn vrouw omdat hij niet kon kiezen. Daar vind ik wat van en als ik er bij was geweest, dan was het vermoedelijk gewoon bij één koekje gebleven. Dus ik informeerde voorzichtig naar wat voor koekjes het waren. Uit de beschrijving maakte ik op dat het beslist geen volledig plantaardige koekjes waren. Jammer, maar het zij zo. De grote teleurstelling kwam toen ik te horen kreeg dat mama ook een koekje had gegeten.

Impact

Ik zal proberen om het niet te overdrijven, maar het voelde als een mes in mijn rug. Ik voelde me bedrogen. Het leek alsof ik letterlijk even naar adem moest happen. Toen ik me herpakte kon ik naar mijn vrouw alleen maar uitbrengen dat het me enorm raakte. Vervolgens heb ik het onderwerp twee dagen laten rusten. Dat was niet prettig, want het drukte natuurlijk wel een stempel op de sfeer in huis. De boosheid die onder de teleurstelling lag was na die twee dagen grotendeels weggeëbd. Gedurende die twee dagen ervaarde ik letterlijk een achtbaan aan emoties. Ik werd heen en weer geslingerd tussen boosheid en teleurstelling enerzijds en compassie en begrip anderzijds. Twee dagen duurde het om de heftigheid van die emoties enigszins te temperen. En toen was het tijd voor een goed gesprek.

Gesprek

En een goed gesprek was het. Omdat we twee dagen de tijd hadden gehad om over het voorval na te denken had dat ons beide waardevolle inzichten opgeleverd. Een belangrijk inzicht voor mij was de verklaring waarom dit op het eerste gezicht nogal onbeduidende voorval zulke heftige emoties bij mij opriep. Laat ik het erop houden dat ik in eerdere fase in mijn leven al een keer flink bedrogen ben. Bizar genoeg ervaarde ik dezelfde emoties als die ik destijds ervaarde. Met dat verschil dat het nu minder heftig was en van kortere duur.

Suikerverslaving

Mijn vrouw onthulde dat ze rationeel volkomen achter een veganistische leefstijl staat, maar dat ze de impuls om te snoepen niet onder controle heeft. Eerlijk gezegd deed ze daarmee geen nieuwe onthulling. Toen mijn vrouw besloot om net als ik een veganistische leefstijl te aanvaarden grapte ik nog dat ze het dan waarschijnlijk wat makkelijker zou krijgen met gewichtsverlies. Immers, de meeste lekkernijen waar ze op haar werk door verleid werd waren vermoedelijk niet volledig plantaardig. En ik ging er in het volste vertrouwen vanuit dat ze die dan vanzelfsprekend zou laten staan. En daar maakte ik een denkfout. Want als je een suikerverslaving hebt dan is enkel het aanvaarden van een alternatief eetpatroon niet toereikend. 

Peer pressure

Wat mijn vrouw bijvoorbeeld niet had gedaan was binnen haar werkomgeving communiceren dat ze zich had voorgenomen om niet meer te snoepen. Laat staan dat ze aan de grote klok had gehangen dat ze zichzelf een veganistische eetpatroon had aangemeten. Had ze dat laatste wel gedaan, dan had ze de mogelijkheid om te ‘cheaten’ voor zichzelf aanmerkelijk kleiner gemaakt. Want er is niets zo vervelend als de mogelijkheid van een collega die je aanspreekt op je ‘cheatgedrag’. 

Begrip

Het is feitelijk de ongezonde relatie die mijn vrouw met suiker heeft waardoor ik me bedrogen voelde. Maar omdat ik zelf jarenlang een ongezonde relatie met alcohol heb gehad kan ik er wel veel begrip voor opbrengen. Het zijn demonen die erg lastig te bestrijden zijn. Maatschappelijk gezien moet je stevig in de schoenen staan om geen alcohol meer te drinken. Twee jaar corona heeft mij daar gek genoeg flink bij geholpen. 

Om de oorlog te verklaren aan impulsief en ongecontroleerd snoepen moet je misschien nog wel veel steviger in de schoenen staan. De verleidingen zijn enorm. Er zal waarschijnlijk geen werkdag voorbijgaan dat de mogelijkheid om jezelf te ‘verwennen’ met gebak, koek of snoep zich aandient of zich aan je opdringt. Als er geen traktaties zijn vanwege een jarige collega, dan is er wel een patiënt die zijn dankbaarheid wil tonen. En dat in een ziekenhuis notabene. Waar veel mensen zorg krijgen omdat ze kampen met de complicaties van een ongezonde leefstijl. 

Stok achter de deur

Mijn reactie, de grote teleurstelling, op het voorval met het koekje bij mijn ouders heeft mijn vrouw niet onberoerd gelaten. Daags erna, dus nog voordat we het gesprek er over hadden, heeft ze voor zichzelf de teugels weer aangetrokken. Ze committeert zich aan een veganistische leefstijl en houdt bij wat ze eet. Haar streven is om zevenhonderd gram per week af te vallen. Het gaat niet gemakkelijk zijn om dit vol te houden. Een goede planning gaat haar echter beslist helpen. Of een gepland snoepmomentje ook tot de mogelijkheden behoort durf ik niet te voorspellen. Maar dat ze ver weg moet blijven van impulsief ongecontroleerd snoepen, zoveel is wel duidelijk. Ik ben ongelooflijk trots op haar dat ze de strijd opnieuw aangaat. Hopelijk levert deze blog een kleine bijdrage als stok achter de deur.

Abonneer je op mijn blogs:
Follow by Email
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.