Deze foto illustreert mijn blog waarin ik mezelf bloot geef als perfectionst.

Perfectionist

Ik ben een perfectionist en dat is zowel voor mezelf als voor mijn omgeving lang niet altijd gemakkelijk. Er kleven een aantal kwaliteiten aan mijn eigen perfectionisme. Maar aan de andere kant zijn er ook een paar levensgrote valkuilen waar ik als veertiger al meerdere keren ingedonderd ben. Naast kwaliteiten en valkuilen levert het feit dat ik perfectionist ben ook enkele uitdagingen en een paar flinke allergieën op. Een van die allergieën vormt de aanleiding voor het schrijven van deze blog. 

Favoriete podcasts

Zoals ik in eerdere blogs heb beschreven steek ik relatief veel tijd in het op peil houden c.q. verbeteren van mijn lichamelijke conditie. Het streven is om elke dag tussen de acht en tien kilometer te wandelen. En dan niet in een rustig tempo, maar zodanig, dat mijn hartslag gemiddeld rond de honderd slagen per minuut blijft. Het is mijn alternatief voor hardlopen en het bevalt me retegoed. Tijdens mijn dagelijkse wandeling luister ik vaak naar een interessante of ontspannende podcast. Bijvoorbeeld de podcast ‘Betrouwbare Bronnen’ of ‘Onbehaarde Apen’. Maar ook de dagelijkse podcast van NPO radio 1 ‘De Dag’ of ‘The Daily’ van The New York Times. In de categorie entertainment luister ik graag naar de populaire podcast van het AD ‘De Veertigers’. 

Podcast ‘De Veertigers’

Tijdens het beluisteren van een recente aflevering van ‘De Veertigers’ werd ik keihard geconfronteerd met één van mijn allergrootste allergieën. Ik heb namelijk een bloedhekel aan openbaar dronkenschap. In de betreffende aflevering vloeide de alcohol kennelijk zo rijkelijk dat het duidelijk impact had op de manier waarop de makers zich gedroegen. Het gedrag van één van de vier veertigers vond ik zodanig over het randje dat ik het beluisteren van die podcast heb onderbroken. In de leader van het vierde seizoen van ‘De Veertigers’ wordt bovendien het drinken van alcohol tot twee keer toe zwaar gepromoot. Dat stond me al een beetje tegen vanaf de eerste aflevering. Maar hee, ik ben best wel fan van deze podcast en dan heb je sommige dingen maar gewoon te nemen zoals ze komen. 

Voordelen van perfectionisme

Ik ben dus een perfectionist. Het voordeel daarvan is dat ik veel zelfdiscipline heb. Om bijvoorbeeld bepaalde doelen die ik mezelf stel te behalen is dat buitengewoon handig. Nadeel is wel dat ik moet uitkijken dat ik niet star wordt. Teveel zelfdiscipline kan namelijk gemakkelijk ontaarden in zeer beperkte flexibiliteit, doorgeslagen vasthoudendheid en bovenmatige koppigheid. Eigenschappen die ik stuk voor stuk in meer of mindere mate van mezelf herken.

Daarnaast ben ik als perfectionist ook nog eens een nogal systematisch type. Om een voorbeeldje te geven. Ik plan onze avondmaaltijden steevast drie of vier dagen vooruit. Bovendien houd ik een lijstje bij van de etenswaren die ik door de week overhoud. Een restantenlijstje zeg maar. Bij het plannen van onze avondmaaltijden gebruik ik het restantenlijstje zodat ik eigenlijk nooit iets hoef weg te gooien. Ik kan een deel van reacties op deze werkwijze wel raden. Wat ongelooflijk saai en voorspelbaar. En in zekere zin is het dat ook. Maar het werkt ook buitengewoon efficiënt. Het maakt dat ik maar twee keer per week boodschappen hoef te doen. En als je in het buitengebied en dus niet dicht bij een supermarkt woont is dat wel zo praktisch. Hoe dan ook, binnen ons gezin werkt het tot nu toe prima.  

Uitdaging en allergie

De grootste uitdaging waar ik als perfectionist tegen aan loop is om wat meer los te laten. Bepaalde dingen op z’n beloop laten. Wat impulsiever zijn. You name it. En vanuit die uitdagingen kom ik dus bij mijn allergie. Ik ben allergisch voor mensen die alles los laten. En laat dat nou één van de eigenschappen zijn van het gebruik van alcohol. Het drinken van alcohol zorgt er namelijk voor dat je wat losser wordt of zelfs een beetje ontremd. Met mensen die gezellig aangeschoten zijn heb ik geen enkel probleem. Maar dat wordt anders als ze zodanig ontremd zijn dat ze zichzelf niet meer in de hand hebben. 

Alcoholgebruik in ‘De Veertigers’

Ik heb een problematische relatie met alcohol en om die reden heb ik het besluit genomen dat alcohol en ik geen vrienden zijn. Sinds 29 december 2019 heb ik geen druppel meer gedronken. En dat blijft wat mij betreft zo. Punt is alleen wel dat daardoor mijn allergie voor openbaar dronkenschap er bepaald niet minder op is geworden. Dus toen het onlangs wat mij betreft in ‘De Veertigers’ nogal bont werd gemaakt heb ik de makers de volgende e-mail gestuurd.

Beste veertigers, met veel plezier heb ik nagenoeg al jullie afleveringen geluisterd. Veel herkenning, dat is heel geinig. Maar er moet me iets van het hart. Ik begin me meer en meer te ergeren aan jullie drinkgedrag. En vorige week maakte Jet het in mijn ogen zo bont, dat ik de podcast heb uitgezet. Vanwege een problematische relatie met alcohol ben ik nu twee jaar geheelonthouder. Dus ik ben nogal overgevoelig. Daar hoeven jullie ook niet perse rekening mee te houden. Maar elke aflevering zo pontificaal aan de drank, daarmee wekken jullie in mijn ogen de schijn dat alcoholgebruik net zo normaal is als tweemaal daags je tanden poetsen en dat is het volgens mij niet. Wilde ik even gezegd hebben. Misschien is alcoholgebruik een onderwerp waar jullie een keer dieper op in kunnen gaan?

En toen belde Jet Sol

Deze week kreeg ik naar aanleiding van die e-mail een telefoontje van Jet Sol, één van de vier makers van de podcast. In de eerste seconden dat ik haar aan de lijn had dacht ik nog ‘ze is het echt’. Ik kan die stem dromen en nu heb ik haar aan de telefoon. In het twintig minuten durende gesprek dat volgde gaf ze aan dat voor de release van de betreffende aflevering de makers elkaar streng hadden toegesproken dat dit toch echt niet de bedoeling was. Dat een luisteraar zich zou melden die er wat van vond hadden ze ingecalculeerd. 

En ik vond en vind er wat van. Zoals ik ook wat vind van het drankgebruik in bijvoorbeeld talkshows. In het prettig gesprek dat we hadden heeft Jet uitgelegd hoe het zo was gelopen. Jet zat op dat moment helemaal niet lekker in haar vel. En bovendien kan ze volgens eigen zeggen helemaal niet tegen alcohol. Als je daarbij optelt dat er meerdere afleveringen in één dag worden opgenomen dan snap je wel waar het mis kan gaan. Alle begrip wat dat betreft. De Veertigers zijn ook maar gewoon mensen.

Koren op mijn molen

Ik heb eerlijk gezegd een moment getwijfeld of ik de draad weer op zou pakken, maar na het gesprek met Jet was die twijfel grotendeels verdwenen. In de laatste aflevering die ik heb beluisterd vertelt Jet over het besluit dat zij en haar man hebben genomen om het veganisme te verkennen. De aflevering gaat over duurzaamheid in de brede zin van het woord en dat thema is natuurlijk koren op mijn molen. En wat het perfectionist zijn betreft. Het blijft zoeken naar de balans tussen de voordelen en de nadelen die het oplevert.

Abonneer je op mijn blogs:
Follow by Email
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.