Bamboebeertje
Silhouette van Sinterklaas en Piet op het dak

Opvoeden stelt je voortdurend voor keuzes

In deze blog ga ik dieper in op het fenomeen dat het opvoeden van kinderen je voortdurend voor keuzes stelt. Enkele van die keuzes zal ik nader toelichten.

Opvoeden stelt je voortdurend voor keuzes en het voelt soms echt als topsport. Althans voor mij. Misschien komt dat omdat ik er niet echt voor in de wieg ben gelegd. Of wellicht omdat ik opvoeden gewoon een hele serieuze zaak vind. Of zijn er meer opvoeders die dat gevoel herkennen? Hoe dan ook, ik vind het best een hele uitdaging om onze kinderen, ze zijn zeven en bijna zes, in de huidige maatschappij op te voeden tot fatsoenlijke volwassen mensen. Ik moet ook wel heel eerlijk bekennen dat ik, nu ik opgroeiende kinderen heb, heel anders tegen onze maatschappij aankijk dan toen ik nog geen kinderen had. Veel meer door de ogen van mijn kinderen. Ik zie mooie dingen en prachtige kansen, maar ik zie ook veel uitdagingen.

Voorbeeldgedrag

In een eerdere blog heb ik het gehad over voorbeeldgedrag. Ik denk dat we in de opvoeding van onze kinderen ze veel kunnen vertellen, maar dat ze het meeste leren van wat we zelf doen en laten. Wil je dat ze bepaald gedrag niet vertonen, doe het dan zelf ook niet. Klinkt heel logisch, toch? En geef voor positief gedrag het juiste voorbeeld. Dat klinkt gemakkelijker dan het is. Gelukkig worden onze kinderen niet alleen door mij en mijn vrouw opgevoed. School doet ook een flinke duit in het zakje. Bij de keuze van de basisschool hebben we in de eerste plaats gekeken naar locatie. Als ze straks groot genoeg zijn moeten ze natuurlijk wel zelf naar school fietsen. Van waar wij wonen bevinden zich drie scholen op ongeveer gelijke afstand. De keuze viel destijds op de school die het best aansloot bij datgene wat we onze kinderen willen meegeven. 

Maar wat is dat dan wat je je kinderen wilt meegeven? Voor mijn vrouw en mij zijn er bepaalde waarden die we voor onze kinderen heel belangrijk vinden. We proberen ze op een gezonde manier groot te brengen. Dat betekent veel aandacht voor eten, drinken, rust en beweging. Maar uiteraard ook voor hun mentale en emotionele welzijn. We vinden het belangrijk dat ze zich geliefd voelen en oog hebben voor elkaar en voor de mensen om hen heen. We willen ze leren om het beste uit zichzelf te halen, iedere dag opnieuw. Aan het eind van de dag, vlak voordat ze gaan slapen, nemen we de dag met ze door. Wat vonden ze leuk, wat niet zo leuk en wat hebben ze die dag geleerd. Op die manier willen we elke dag even stilstaan bij de waarde van het leven en wat ze eruit gehaald hebben.

Uitdagingen

Maar zoals gezegd zit het leven niet alleen vol mooie dingen, maar zijn er ook de nodige uitdagingen. We leven nou eenmaal in een kapitalistische maatschappij waarbij geldelijk gewin en winstbejag erg dominant zijn. Zelfs over de ruggen van kinderen heen. Kijk in de maand waarin het jaar ten einde loopt maar eens naar de hoeveelheid reclame die op kinderen gericht is. En wat te denken van al die op kinderen gerichte verpakkingen in de supermarkt. Om maar niet te spreken over Black Friday. Wat leren we onze kinderen hiermee? Dat het leven bestaat uit kopen, kopen en nog meer kopen? Is het vergaren van zoveel mogelijk spullen werkelijk datgene wat we onze kinderen willen meegeven, zodat ze later in hun volwassen leven op diezelfde voet verder gaan? Ik vind het persoonlijk best lastig om daar de juiste keuzes in te maken en een goede balans te vinden.

Neem nou het Sinterklaas- en het kerstfeest. Beide feesten, oorspronkelijk van christelijke origine, zijn volledig vercommercialiseerd. Want wat heeft het huidige Sinterklaasfeest nog te maken met de heilige Sint Nicolaas? En zelfs het kerstverhaal, de geboorte van Jezus Christus, raakt meer en meer ondergesneeuwd door de commercie. Persoonlijk heb ik best wel moeite met het vieren van het Sinterklaasfeest zoals we dat doen. Want wat vieren we nou feitelijk? Er is een verhaal gecreëerd rondom een bisschop uit Myra (Turkije) die in de vierde eeuw na Christus leefde en die na zijn dood heilig is verklaard. We laten kinderen geloven dat de beste man uit Spanje komt, oud is en op zijn paard, vergezeld door zijn pieten, ’s avonds als kinderen slapen op pad gaat om schoentjes te vullen en pakjes uit te delen. En als klap op de vuurpijl bezorgt hij op pakjesavond nog een hele zak kadootjes. 

Pakjesavond en schoenkadootjes

Wist je trouwens dat het fenomeen van pakjesavond pas na de tweede wereldoorlog is ontstaan als gevolg van de toegenomen welvaart. Het heeft dus nog helemaal geen lange historie. Tot die tijd werden er namelijk alleen schoenen gevuld. Het Sinterklaasfeest is door de tijd heen steeds verder vercommercialiseerd. In de tijd dat ik mijn schoen mocht zetten kreeg je daar strooigoed, een mandarijn en misschien iets van marsepein in. Schoenkadootjes bestonden bij mijn weten niet. Tegenwoordig anticiperen onze eigen kinderen al volledig op het krijgen van schoenkadootjes. En je moet als ouder keer op keer de spreekwoordelijke strijd aan met je kinderen om de frequentie van het schoenzetten enigszins binnen de perken te houden. 

En als de kinderen dan oud genoeg zijn en er zelf nog niet achtergekomen, dan vertellen we ze doodleuk dat Sinterklaas niet bestaat. Als Sinterklaas niet bestaat, waarom vieren we dan het Sinterklaasfeest? Leren we op deze manier onze kinderen niet dat liegen en bedriegen, iets waarvan ze regelmatig thuis en op school te horen krijgen dat je dat niet moet doen, oke is als je eenmaal volwassen bent? Een nichtje van mij heeft er voor gekozen om hier niet aan mee te doen en haar kinderen van meet af aan de waarheid te vertellen. Desondanks vieren zij gewoon Sinterklaas. Ik heb groot respect voor de keuze die zij en haar man daarin hebben gemaakt. 

Sprookje

Ik zou willen dat mijn vrouw en ik de tijd hadden genomen om vooraf over het verhaal dat we met onze kinderen rondom Sinterklaas wilden delen hadden nagedacht. In plaats daarvan hebben we ons laten leiden door de aantrekkelijkheid van het sprookje. Straks moeten we met de billen bloot en hopelijk kunnen we de schade dan nog enigszins beperken. We kunnen er natuurlijk altijd nog voor kiezen om ons schuldgevoel met een extra groot Sinterklaaskado af te kopen 😉

Abonneer je op mijn blogs:
Follow by Email
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.