Bamboebeertje
De stenen op deze foto illustreren de delicate balans die ik nu in mijzelf ervaar

Balans

Afgelopen week werd ik weer een jaartje ouder en dus leek me wel een mooi moment om in deze blog de balans weer eens op te maken. Bovendien waren mijn vrouw en ik halverwege haar verjaardag en de mijne tien jaar bij elkaar. En toch voel ik op dit moment helemaal niet de behoefte om terug te blikken. Niet op mijn eigen leven. Maar ook niet op de laatste tien jaar die ik samen met mijn lieve vrouw heb doorgebracht. Hoe dat komt? Tja, ik vrees dat ik stevig uit balans ben. En voor een weegschaal is dat knap lastig.

Zingeving

Veel mensen halen een groot deel van hun zingeving uit hun betaalde baan. Zingeving houdt je mentaal in balans. Ik heb geen betaalde baan. Ik zorg al een kleine acht jaar voor ons gezin. Mijn zingeving haal ik gedeeltelijk uit mijn vaderrol. De rest haal ik voornamelijk uit mijn politieke en maatschappelijke betrokkenheid. Dat laatste houd me letterlijk op de been. Ik volg de landelijke en de lokale politiek en het maatschappelijk debat over uiteenlopende thema’s. Een paar weken geleden heb ik echter een keuze gemaakt die ongelooflijk veel impact op me heeft. Een keuze waar ik overigens nog steeds vierkant achter sta, maar waarvan ik de gevolgen compleet heb onderschat. Het haalt me enerzijds compleet uit balans, maar aan de andere kant is het ook bijzonder leerzaam.

Informatie overload

Op dit moment draait mijn leven voornamelijk om zorgtaken. Al het andere is grotendeels weggevallen. Om voor anderen te kunnen zorgen moet je echter in de eerste plaats ook goed voor jezelf zorgen. Dus weer of geen weer, ik loop elke dag mijn rondje van een kleine acht kilometer. Tijdens dat rondje luister ik normaalgesproken naar uiteenlopende informatieve podcasts. In de afgelopen weken is het me echter al twee keer overkomen dat ik de podcast na een paar minuten heb afgezet omdat mijn hele lijf schreeuwde om de informatietoevoer te staken. Op de een of andere manier lijkt mijn brein op die momenten in een dusdanige staat te verkeren dat ik een weerstand tegen informatie ervaar. Ik zet dan maar wat rustige countrymuziek of klassieke muziek op en loop verder.

Achterom kijken om vooruit te blikken

Omwille van alle zorgtaken en de extra energie die dat kost heb ik de meeste nevenactiviteiten even terzijde geschoven. Het enige dat ik op dit moment nog doe is het penningmeesterschap van de oudervereniging van de school van de kinderen. Er is namelijk geen reserve-penningmeester en aan het begin van het schooljaar moeten er op financieel gebied altijd een aantal zaken opgepakt worden. Om een begroting te kunnen maken voor het lopende schooljaar moet ik eerst de balans opmaken over het afgelopen schooljaar. Even achterom kijken om vooruit te kunnen blikken. 

Als ik voor wat betreft mijn privéleven achterom kijk dan heb ik ongelooflijk veel om enorm dankbaar voor te zijn. Een liefdevolle relatie, twee kanjers van kinderen en elk dag een gevulde maag en een warm bed. Ik heb nu bijna twee jaar geleden een punt gezet achter mijn, in mijn eigen ogen, ongezonde relatie met alcohol. Het afbouwen van mijn alcoholgebruik ging via de weg van de geleidelijkheid. Inmiddels sta ik echter bijna twee jaar droog. En het afgelopen jaar ben ik bovendien ‘bekeerd’ tot het veganisme.

Als ik naar mijn eigen leven kijk, dan kan ik niet anders dan toegeven dat ik de lat steeds een beetje hoger probeer te leggen. En ik vrees dat ik zo ook in het leven sta. Met andere woorden, ik verwacht van mijn naaste omgeving waarschijnlijk hetzelfde. En eigenlijk is dat natuurlijk niet helemaal eerlijk.

De beste versie van mezelf

Maar ja, ik ben ook maar een mens. Een mens met al zijn tekortkomingen en onhebbelijkheden. En geloof me, die zijn er genoeg. Ik ben absoluut geen heilige. Wel probeer ik de beste versie van mezelf te worden. Ik zeg bewust worden, want ik realiseer me dat ik daar nog lang niet ben. Als ik nog tijd van leven heb dan hoeft dat ook niet. En als ik morgen dood neerval, dan heb ik het in ieder geval geprobeerd. Mocht dat laatste lot me ten deel vallen, dan zal het mijn zorg ook verder niet meer zijn. Maar zolang ik leef, zal ik blijven leren. Ik zal de confrontatie met mezelf voortdurend aangaan. Mede dankzij mijn naasten, die me van tijd tot tijd een spiegel weten voor te houden. 

Vooruitblik

Voor het eerst in de twee jaar dat ik nu blog heb ik serieus overwogen om maar een keertje over te slaan. Ik kon me er bijna niet toe zetten. Dus heb ik mezelf maar enigszins geforceerd en ben ik toch gaan schrijven. Het zal niet mijn meest lezenswaardige blog ooit zijn, maar het helpt mij wel om een punt achter deze week te zetten en hoopvol een nieuwe week tegemoet te gaan. Een week waarin het installatiebedrijf de nodige voorbereidingen gaat doen voor de installatie van onze warmtepomp. De timing is perfect gezien de energieprijzen die momenteel de pan uit rijzen. Tegelijkertijd moet ik dan denken aan al die mensen die nu al nauwelijks de eindjes aan elkaar kunnen knopen en die straks geconfronteerd worden met energietarieven die ze niet kunnen opbrengen. Voor die mensen hoop ik op een hele zachte winter.

In een van de komende weken deel ik mijn ervaringen met het dna-leefstijlonderzoek waarop ik mezelf onlangs heb getrakteerd voor mijn verjaardag. Als je daarin geïnteresseerd bent houdt dan mijn sociale media goed in de gaten. Een fijne week gewenst!

Abonneer je op mijn blogs:
Follow by Email
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.